เรื่องราวของชีวิต

การเดินทางไกล้จะสิ้นสุดลงแล้วเหลืออีกไม่นานเกินรอก็จะหายเหนื่อยจากการเรียนปริญญาตรีที่ใช้เวลายาวนานกว่าใครเพื่อนในรุ่น skr'42 จากบ้านนอกสู้เมืองกรุงอันใหญ่โต แต่มันก็คุ้มค่ากับการรอคอยเพียงแค่ปริญญาหนึ่งใบที่เฝ้ารอ 8 กุมภาพันธ์ คือวันสุดท้าย

ลอยไปเรื่อยในเดือนแรกของปีใหม่ลอยไปว่าจะเริ่มต้นการทำงานยังไงดี จะไปทำอะไรดี จบแล้วก็ลำบากอยู่ดีไม่สมกับที่หลายๆคนดีใจที่ได้จบมา (แต่บางส่วนก็ประสบความสำเร็จจากการเรียนจบ)อาจจะมีผมคนเดียวก็ได้ที่ต้องมานั้งคิดนั่งกังวลไปเรื่อยว่าจะเดินไปทางไหนในช่วงชีวิตสั่นๆของมนุษย์

วันเสาร์ไปหม่ำหม่ำข้าวกะม๊าเดียร์มาฮ๋าๆตื่นเต้นดี ก็ไปส่งเดียร์ปกติที่เซ็นทรัลเวิล์ด พอดีเจอม๊าเดียร์ก็ไหว้แล้วก็เดินออกมาเลย กำลังจะลงบันไดเลือนละ เดียร์โทรมาบอกว่าม๊าให้โทรมาถามว่าไม่กินข้าวก่อน "?" ตอนแรกแอบตัดสินใจอยู่ว่าจะไป ฤ ว่าไม่ไปดีแต่ก็ตัดสินใจไปจนได้ เดินไปหาเดียร์แล้วก็เดินตามม๊ากะเดียร์ ดูฟอร์นิเจอร์แต่งบ้านที่ index (เค้าจะย้ายบ้านใหม่มาอยู่ไกล้ๆผม)ซักพักก็เดินไปกินข้าวกัน เก็งไปหมดทั้งกลัวทั้งตื่นทั้งๆที่ก็ได้เจอม๊าเดียร์มาหลายครั้งแล้ว กลับบ้านมาเดียร์โทรหาบอกว่าดูท่าทางม๊าเก็งๆมากกว่าผมซะอีก ฮ๋า ฮ่า เดียร์บอกว่าสองคนไม่ต่างกันเลย

วันอาทิตย์ ไปเตะบอลกะ gulife fc ก่อตั้งมาได้ 7-8 เดือนแล้วเจอทีม "หงษ์มาร" (ทีมแฟนคลับลิเวอร์พูล) เคยเจอกันครั้งหนึ่งแล้ว gulife fc ชนะมา 5-0 ครั้งนี้โดนรวบยอดทั้งต้นทั้งดอก หงษ์มารชนะไป 12-0 นำตาตกไปตามๆกันที่จิงแล้ววันนี้ gulife fc ไม่ฟลูทีมเท่าไหร่ขาดตัวหลักไปหลายๆคนมีแต่เด็กปั่นทั้งนั้น คิดว่าถ้าฟลูทีมน่าจะทำได้ดีกว่านี้ ต้องมีล้างตาแน่ เสาร์ที่จะถึงนี้แหละเจอกัน หงษ์มาร

วันจันทร์ได้งานจ๊อบทำหนังสือ พ็อกเก็ตบุ๊ค ของสำนักพิมพ์สารคดีมาเล่มหนึ่งเกียวกับสุขภาพของผู้หญิงให้สมดุล เดียวต้องอ่านก่อน ไว้ทำเสร็จจะเอามาอวด ฝึกงานที่สารคดีได้อะไรเยอะแยะดีถึงจะไม่ใช้พวก graphic hous หรือ agencies ดังๆ ที่หลายๆ คนทำงานออกแบบอยากเข้าถึง แต่ผมคิดว่าผมได้อะไรเกียวกับสิ่งที่ผมต้องการ อยากรอง อยากรู้มากมายจากที่นี้ตั้งแต่ขั้นตองต้นๆ จนถึงขั้นตอนที่สมบูรณ์ออกมาเป็นชิ้นงาน ถึงมันจะไม่หวือหวาขั้นเทพก็ตาม